|
|
 |
« : Haziran 13, 2010, 12:29:53 ÖS » |
|
Yalancı şairlerin, yalan şiirlerine inat, seni yazacağım yüreğime her sabah…Mavinin huzuru, beyazın saflığı, siyahın asilliği,kırmızının coşkusu, yeşilin hoşluğu, sarının sarhoşluğu sanki bir ressammışım gibi, her zaman tuvalimde olacak…
Ayrılırken o akşam, masum yüzünün billur gölgesini bırakmıştın, hatırlar mısın?...
yakamoz çiçeği gibi titriyordu yüreğim, yağmur tadındaki tebessümün, kurak gönlüme çisil, çisil yağıyordu ve sen akıyordun kalbimin pencerelerinden dökülen damlacıklar gibi…Saçlarının her teli, sanki bir deniz seli, gülüşün ise, taze bir meltem esintisiydi sanki…
Yeşil ve asildi gözlerin, taze bir yaprak gibi, hayatıma düşmüştün, kızıla çalan saçlarınla sen o gün, herkesi kıskandırmış, güneşi küstürmüştün…
Üşünür mü bu sıcacık yaz gününde, yüreğim soğuyor işte gitgide…bir ses geliyor senden, uzatsam kollarımı, sanki sarılacağım aniden…
Şimdi ise, sahte kalabalıklar varken çevremde, gerçek yalnızlık, etrafımda, hiç bitmeyen pervane…
Karartırken hayatımı, bu bitmeyen geceler, şiirlerin kanatları kesilmiş, uçamıyor heceler…
Renklerin ne önemi var ?.. önce ikimiz vardık, doyasıya mutluyduk, şimdi ise…ne sen varsın nede ben, nede o taşkın yürek… Kendimle yüzleşmek istiyorum, diğer
aşklara veda…
N.Gökhan SONSEL
|
engelsiz düşler...
Gönderen
